آن‌ها به ظهور رسيد كه قلوب اسلاميان را متأثر و متألم نمود و سبب گرديد كه دولت ايران دعوت ابن سعود را براى شركت در مجمع عمومى حجاز قابل قبول ندانسته و رد نمايد . از آنجا كه تجليل اماكن مقدسه كه كرورها نفوس از روى عقيده و ايمان ، آن نقاط شريفه را مهبط انوار رحمانى و منبع فيض آسمانى مىدانند ، از شعائر ملى اسلامى است و مخصوصاً در اين برههء از زمان ، كه عصر احترام عقايد و آداب ديانتى است و تمام ملل متمدنهء عالم ، از هر قوم و ملت ، سعى دارند كه معتقدات مذهبى ديگران را تعظيم و تكريم نمايند و تعدّى و تحميل بر شعائر دينى ساير ملل را منسوخ سازند . بديهى است دولت و ملت ايران نمىتواند ساكت نشسته و تحمل نمايد يك فرقهء معدود كه نسبت به ملل اسلامى در حكم اقل قليل هستند ، عقايد خود را بر تمام عالم اسلام تحميل نمايند . و حقيقتاً جاى بردبارى و تحمل نيست . در عصرى كه هريك از ملل حيه ، از براى آثار و قبور حكما و بزرگان و ارباب شعر و صنعت ، هرچند كه منسوب به ملل ديگرى باشند ، هزارگونه احترامات قائل مىشوند و از اين لحاظ ، ما بين مليت و قوميت و نژاد فرقى نمىگذارند ، يك طايفه فقط به استمساك تعاليم و مبادى خود ، آثار ائمهء هدى و اولياى خدا را كه در روح و قلب كرورها نفوس جاى دارند ، منهدم سازند . دولت ايران اين رفتار را از مقولهء تجديد اعمال ادوار توحّش و جاهليت تلقى نموده و بر اين كردار فجيع شديداً اعتراض مىنمايد .